ابتلا به عفونت باکتری H.pylori و ارتباط آن با ابتلا به دیابت

هلیکوباکترپیلوری علاوه بر ایجاد زخمهای گوارشی (پپتیک) بعنوان عامل احتمالی شریک در ایجاد دیابت معرفی شده است.محققین از دو مطالعه ی جداگانه نتایج خود را در نشست سالانه ی انجمن بیماریهای عفونی آمریکا ارایه کردند.

 در مطالعه اول که 1800 فرد لاتین مسن در کالیفرنیا شرکت داشتند، دکترکریستین jeon از دانشکده ی پرستاری دانشگاه کلمبیا می گوید: وجود عفونت هلیکوباکترپیلوری با افزایش دو برابری ابتلا به دیابت همراه است.

علاوه بر این در مطالعه ی دیگری که بر روی داده های مطالعه ی آزمایشی تغذیه و بهداشت ملی NHANES))انجام شد، بعد از حذف فاکتورهای خطر برای دیابت و سایر عوامل مشخص گردید که موارد مثبت ابتلا به هلیکوباکترپیلوری با افزایش مقدار هموگلوبین A1c همراه است. دکتر Yu Chen از دانشگاه نیویورک می گوید: احتمالاً این باکتری سبب ایجاد اختلال تحمل گلوکز می شود.

دکترکریستین jeon  می گوید: اگر چه مکانیزم عمل H.Pilori و دیابت هنوز مشخص نشده است، اما عفونت هلیکوباکترپیلوری نمی تواند به هر دو مسیر التهابی و مقاومت به انسولین مرتبط باشد. او می افزاید: این نکات مهم در مطالعات بعدی بر روی زمان و شدت عفونت H.Pilori که بر روی کنترل قند در افراد جوانتر تأثیرگذار است و همچنین چگونگی تاثیر عفونت  H.Piloriدر تغییر میکروبیوت های روده ای و به دنبال آن بیان ژن میزبان و جذب انرژی باید تحقیق شود.

 دکتر jeon و همکارانش مطالعه ای را برای بررسی تغییر میزان خطر ابتلا به دیابت با عفونت های مزمن شایع نظیر: ویروس- 1 هرپس سیمپلکس، ویروس آبله مرغان، سیتومگالو ویروس ، توکسوپلاسما گوندی و هلیکوباکتر پیلوری طراحی کردند.

در این مطالعه تمرکز بر روی H.Pilori به طور خاص دربخش خاصی از نژاد آمریکایی که شیوع دیابت و عفونت هلیکوباکتر در آنها زیاد است، به خصوص در آمریکاییان مکزیکی تبار که شیوع دیابت و عفونت هلیکوباکتر در آنها نسبت به سفید پوستان و سیاه پوستان غیر اسپانیایی بیشتر است، انجام گردید.

علاوه براین درمطالعات قبلی نشان داده شد که بین باکتریهای پریودنتال و خطر ابتلا به دیابت و همچنین بین کاهش حساسیت به انسولین و تیتر بالای آنتی بادی به ویروس هرپس سیمپلکس نوع 2 و کلامیدیا پنومونیه ارتباط وجود دارد.

سایر مطالعات موجود هیچ ارتباطی را بین عفونتهای شایع و مقاومت به انسولین یا دیابت نشان نداده است.

 محققین به  تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از 1789 مرد و زن بالاتر از 60 سال که درمطالعه ی  منطقه ی لاتین ساکرامنتو بر پیری (SALSA) ثبت نام کرده بودند، پرداختند. در طی یک مطالعه ده ساله 144 نفر از 782 نفری که قبلاً دیابتی نبودند اما به عفونت مبتلا بودند به دیابت مبتلاشدند (18درصد ). این افراد شامل کسانی بودند که با تشخیص پزشک از دیابت خود مطلع شده و قرص قند یا انسولین استفاده می کردند یا اینکه قند خون ناشتای آنها در 4 ویزیت متوالی بیش از 126 میلی گرم در دسی لیتر بوده یا اینکه در گواهی مرگ آنها علت فوت دیابت ذکر شده است . در تجزیه و تحلیل دو متغیره برای حذف تأثیر جنسیت و تحصیلات هیچ یک از پاتوژنها از نظر آماری با دیابت همراهی نداشتند.

در تجزیه و تحلیل چند متغیره،  تنها ارتباط قابل توجه در مورد ابتلا به دیابت، باکتری H.Pilori بود.(نسبت خطر 69/2 ). این ارتباط حتی قویتر از ارتباط H.Pilori با بیماریهای عروقی (نسبت خطر 78/1 ) و با افرادی است که قبلاً  سیگار استعمال می کردند (نسبت خطر 34/1 در تجزیه و تحلیل دو متغیره) می باشند.

به گفته ی دکتر jeon توضیح احتمالی برای این ارتباط عبارت است از: تغییرات القا شده توسط H.Piloriدر میکروبیوتهای روده ای ، تغییر در متابولیسم مواد مغذی در روده و افزایش برداشت انرژی یا تغییر بیان ژن میزبان   می باشد.

در مطالعه ی دوم دانشمندان دریافتند که بین H.Pilori و افزایش هموگلوبین A1c در کل داده ها یک ارتباط مثبت وجود دارد و همچنین در افرادی که نمایه ی توده ی بدنی آنها زیر 25 یا 25 و بالاتر است، این ارتباط دیده می شود(p کمتر از 1./. برای هر یک از مقایسه ها ).

آنها همچنین شاهد تعامل هم افزایی مثبت بین H.Pilori و سطوح بالاتر BMI بودند، که نشان دهنده ی  تشدید تاثیر H.Pilori بر افزایش هموگلوبین A1c با افزایش وزن است.

محققین همچنین دریافتند که این هم افزایی در میان بیماران مبتلا به گونه ی cagA باکتری H.Pilori که واگیر است دیده می شود .

منبع: www.medconnect.com